Jak pojawienie się wierteł Tri-Cone zrewolucjonizowało przemysł wydobywczy

Wiertła trójstożkowe są jednym z najciekawszych złomów dostępnych obecnie na rynku. Te wiertła trójstożkowe nie tylko składają się z wytrzymałego metalu wolframowego, który składa się ze spoiw kobaltowych i niklowych, które są używane do dodawania od 3% do 30% wagi, ale nadal mogą być ponownie używane do celów wiertniczych, pod warunkiem, że są w dobrym stanie.

Wiertła trójstożkowe zrewolucjonizowały przemysł wiertniczy i górniczy. Przed pojawieniem się tych pomocnych narzędzi wiercenie odbywało się poprzez „ręczne hartowanie”, co wymagało trzymania dłuta i młotka oraz wielokrotnego uderzania w skałę. W końcu w latach 30. XX wieku dwóch inżynierów wyprodukowało wiertło tai-cone, które ma trzy sekcje stożkowe. Patent na to nowe narzędzie, opracowane przez Ralpha Neuhausa, trwał do 1951 roku i w rezultacie wiele innych firm zaczęło produkować własne wiertła.

Wyższość tych nowych, trójstożkowych wierteł rzeczywiście zrewolucjonizowała sposób wydobywania i wiercenia, odmieniając tym samym setki gałęzi przemysłu.

Gdy do tych wierteł trójstożkowych zastosowano metal wolframowy, pojawiła się kolejna ważna zaleta tego nowego narzędzia: odporność na ciepło. Ponieważ wolfram ma tak wysoką temperaturę topnienia, wiertła wolframowe były w stanie wytrzymać wyższe temperatury, a wiertacze mogli wiercić głębiej w twardszych fundamentach. Oprócz odporności na ciepło, wolfram może również działać znacznie szybciej niż inne materiały, co umożliwia wiercenie z dużą prędkością.

Minęły czasy, gdy górnicy musieli obracać dłuta i uderzać młotkiem, aby przebić się przez twardą strukturę. Dzięki wynalezieniu wiertła tai-cone, teraz znacznie łatwiej jest wiercić przez miękkie, średnie i ekstremalnie twarde formacje skalne.

Chociaż wiertła z węglika wolframu są niezwykle wytrzymałe i mogą wytrzymać dłużej niż prawie każde inne wiertło, nadal zużywają się z czasem i ostatecznie trzeba je wymienić. Ważne jest jednak, aby nigdy po prostu nie wyrzucać tych wierteł wolframowych tri-cone, ponieważ firmy zajmujące się recyklingiem wolframu chętnie wymienią gotówkę na te mocne wkładki z węglika.

Podsumowanie zalet wiertła Tricone:

• Technologia sprawdzona w czasie

• Adaptowalność

• Niższy koszt

• Występ Hard Rockowy

Największą zaletą wiertarek korzystających z wierteł trójstożkowych jest czynnik czasu. Testowanie tej technologii w czasie znacznie poprawiło jej ogólną skuteczność i skład produkcji. Popularne zapotrzebowanie na wiertła stożkowe rolkowe w ciągu ostatniego stulecia pozwoliło producentom na optymalizację każdego aspektu tego wiertła. Podczas gdy nowsza technologia jest wciąż w powijakach, wiertło trójstożkowe osiągnęło szczyt wydajności. Integracja ciągłych udoskonaleń w materiałach rdzeniowych, takich jak wkładki z węglika wolframu i uszczelnione łożyska ślizgowe, znacznie zwiększyła wyniki i niezawodność, dzięki czemu nadal jest to jedno z najlepszych narzędzi na rynku wiertarskim.

Inną zaletą dla wiertaczy używających wiertła stożkowego jest łatwość manewrowania. W trudnej sytuacji wiertacze mają do dyspozycji wiele opcji, takich jak moment obrotowy i ciężar na wiertle, na które nie mogliby sobie pozwolić podczas wiercenia wiertłem PDC. Wiertła trójstożkowe są również lepiej przystosowane do prac w różnych formacjach twardych skał. Ruch każdej z trzech rolek służy do rozbijania skały, dzięki czemu staje się ona znacznie bardziej podatna na przesuwanie.

Całkowity koszt to kolejna zaleta korzystania z tych bitów. W przypadku prac, w których budżet nie pozwala na koszt użycia PDC, bit tricone może być idealnym rozwiązaniem ekonomicznym.

Jesteśmy dostawcą bitów tricone. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o bitach tricone, skontaktuj się z nami już dziś!